"Nooit verwacht, toch die droombaan". Marjolein (26) vertelt haar verhaal

Toen jobcoach Surrender Chakauri me vorig jaar juli belde dat hij een baan als receptioniste bij Van der Valk Hotel Zwolle voor mij had, kwam dat als een totale verrassing voor mij. Doordat ik chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) heb, is het voor mij lastig om fulltime te werken omdat ik meer tijd nodig heb om te herstellen van een werkdag. Door die vermoeidheid kan ik ook last hebben van concentratieproblemen. Als gevolg van mijn gezondheidssituatie ben ik op een gegeven moment in de Wajong beland. Daar zat ik dan op m’n 25ste; ik wilde zó graag werken, maar fysiek kon ik een fulltime baan niet aan. Soms vind ik het moeilijk dat ik CVS heb, omdat je aan de buitenkant niets aan me ziet. Als ik op het werk ben, voel ik me doorgaans fit en zie ik er ook zo uit. Maar dat neemt niet weg dat ik me wel degelijk erg vermoeid kan voelen.

Ik heb de opleiding Toerisme gedaan en gezien mijn ervaring als front desk medewerker in de reiswereld en als receptioniste in een vakantiepark, was ik op zoek naar een leuke baan in de hospitality branche waarin ik zelf - tot op zekere hoogte - mijn uren kon bepalen.

 

Mijn jobcoach geloofde in mij

En toen was hij daar zomaar ineens: mijn droombaan. Mijn jobcoach heeft me bijgestaan in het maken van werkbare afspraken met mijn nieuwe werkgever over het aantal uren en dagen waarmee ik zou starten als receptioniste. Aanvankelijk wilde ik - vanuit mijn enthousiasme - gelijk vier hele dagen gaan werken. Mijn jobcoach heeft me op dat punt echt tegen mezelf beschermt en met de werkgever afgesproken dat ik met 16 uur per week zou starten. Als het goed zou gaan, zou ik meer uren krijgen. Omdat ik me aan het begin van de dag nog wel eens vermoeid kan voelen en het in de loop van de dag vaak beter wordt, heeft de jobcoach ook in overleg met mij en de werkgever geregeld dat ik middagdiensten draai waardoor ik me niet direct ziek hoef te melden als ik me ‘s ochtends de eerste uren eens wat minder fit voel. Voor mijn werkgever was het best een sprong in het diepe om mij als Wajonger aan te nemen en er maar op te vertrouwen dat het allemaal goed zou gaan. Maar mijn jobcoach stond voor me in en sprak zijn volle vertrouwen in mij uit. Heel fijn, om iemand achter me te hebben die nog meer in mij gelooft dan ikzelf. Ondanks de moeilijke start doordat ik ‘maar’ twee dagen per week de gelegenheid had om alle werkzaamheden onder de knie te krijgen, vond ik het werk vanaf dag één ontzettend leuk.

 

Talenkennis bijspijkeren

Het is een pittige baan. Je moet snel kunnen schakelen tussen de verschillende afdelingen binnen het hotel. Het is niet alleen gasten ontvangen, je beantwoordt ook veel telefoontjes en je moet regelmatig zaken afstemmen met Housekeeping. Omdat ik nogal perfectionistisch van aard ben, lag mijn werktempo in het begin wat te laag. Ook moest ik mijn talenkennis een beetje bijspijkeren omdat we onze duitse gasten in het Duits aanspreken en onze engelse gasten in het Engels. Ik kan wel zeggen dat ik inmiddels volledig ingewerkt ben en dat ik het werk net zo goed onder de knie heb als mijn fulltime collega’s. Ik heb laten zien dat ik twee dagen per week werken prima aan kan en in overleg met mijn jobcoach werk ik nu een dag extra per periode. Maar het allermooist vind ik dat mijn contract inmiddels verlengd is!

 

Toekomstplannen

Ik wil hier graag nog lang blijven werken. Ik doe waar ik gelukkig van word en ik word gewaardeerd in mijn werk. Dat is een fijn gevoel. Ik ben nu zelfs een van de medewerkers die hier langer dan een jaar werken en daarom werk ik sinds kort ook nieuwe collega’s in. In de toekomst wil ik ook werkzaamheden doen die door een shiftleader uitgevoerd worden. Zoals leermeester zijn en groepsreserveringen verzorgen. Ook zou ik graag een dag extra willen werken. Mijn jobcoach is nog steeds heel belangrijk voor me, want als het nodig is, is hij er voor me. Hij kan bijvoorbeeld beter dan ikzelf aan mijn werkgever uitleggen dat ik ondanks mijn beperking toch een volwaardige arbeidskracht ben. Door vooral te benoemen wat goed gaat. Een buitenstaander, die potentie in je ziet. Hoe bijzonder is dat? Ik vind het geweldig dat deze kans zo onverwachts op mijn pad kwam én dat het zo goed is uitgepakt.